سد اسکندر

بود در شهر هری، بیوه زنی

                     کهنه رندی، حیله‌سازی، پرفنی

نام او، بی‌بی تمیز خالدار

                         در نمازش، بود رغبت بیشمار

با وضوی صبح، خفتن می‌گزارد

                          نامرادان را بسی دادی مراد

کم نشد هرگز دواتش از قلم

                         بر مراد هرکسی، می‌زد رقم

در مهم سازی اوباش و رنود

                        دائما، طاحونه‌اش در چرخ بود

از ته هر کس که برجستی به ناز

                   می‌شدی فی‌الحال، مشغول نماز

هرکه آمد، گفت: بر من کن دعا

                   او به جای دست، برمی‌داشت پا

بابها مفتوحة للداخلین

                              رجلها، مرفوعة للفاعلین

گفت با او رندکی، کای نیک زن

                        حیرتی دارم، درین کار تو من

زین جنابتهای پی‌درپی که هست

                    هیچ ناید در وضوی تو شکست

نیت و آداب این محکم وضو

                       یک ره از روی کرم، با من بگو

      این وضو از سنگ و رو محکمتر است

          این وضو نبود، سد اسکندر است

 

مثنوی نان و حلوا، شیخ بهایی

/ 3 نظر / 21 بازدید
امین

با ت : تقلب توانگر کند مرد را / تو خر کن دبير خردمند را

ابراهیم- حاج محمدی

چشمش شـده از جلوه ی رخسار تو سرشار آئینــــه ز حســـرت زده چون پشت به دیوار آکنـــــده شــــد از بوی خوش تو نفس دشت با بـــــاد مگــــر زلف تـــــو گردیـــده کلنجار افراشتـــــه ای قـــــد چو تــو برپاست قیامت حسرت زده از چیست مگر سرو و سپیدار ؟ گفتنـد رسیـــــدن به تـــــو جان می طببد شد جان دادن ما سهل و رسیدن به تو دشوار چندی است که جان پیشکش چشم تو کردیم کی دسـت دهد پس تو بگو لحظه ی دیدار ؟ دیـــــدار تــــو شک نیسـت کند روز شبم را روزم اگـــــر از دوری تـــو هسـت شبی تار انـــــدازه نـــــدارد مگــــرت سنگـدلی چون جانـــــم به لـــــب آمـد و تو انگار نه انگار آه اســت نفس های شب و روز من از بس گردیـــــده در ایـــن دل غم و اندوه تل انبار هر چنـــــد که چشم طمعـم هست به چشمت زنهـــــار ز تاتاری مـــــژگان تــو زنهـــــار

مهدی

سلام.جالب بود.به من هم یه سر بزنید.