تربيت   

با تربیت فرزندان آنان را از انسانیت دور می کنیم ...
                                              روسو(نقل به مضمون)


در نگاه اول این جمله با عقل سلیم ناسازگار به نظر می رسد، اما درواقع زمانی که ما کودکان را تربیت می کنیم از آنان می خواهیم که از دیگران(بزرگترها) تقلید کنند، احساسات خود را پنهان کنند و برزبان نیاورند، آنان را به دو رویی دعوت می کنیم
زمانی که کودکان حرفی مانند بزرگترها بزنند که درآن نشان از حساب و کتاب و دوری از دوران کودکی باشد آنان را آنچنان تشویق میکنیم که کودک سعی می کند باز از آن حرفها بزند واز آن کارها بکند که دیگر خودش (کودک) نباشد. از کودک می خواهیم که آن کار یا حرف را در مقابل اقوام وآشنایان تکرار کند.
کودکان سوالات فلسفی بسیاری در ذهن و زبان دارند ولی ما آنان را به فراموشی این سوالات وادار میکنیم سوالاتی مثل: خدا کو؟
هدف تربیت این است که کودکان از رفتار کودکانه دوری جویند. باید برای آنان چیزی زیبا و دوست داشتنی باشد که برای بزرگترها دوست داشتنی است یک مثال ساده :
شاید دیده باشید که اغلب بچه ها به عروسک های زشت وکچل یا سیاه علاقه مندند ولی این در نظر بزرگترها زیبا نیست ومعمولا نظر خود را بر بچه ها تحمیل میکنند

 در یک جمله:
        کودک عزیز بزرگ زندگی کن
                                                               محدثه

 

لینک
جمعه ۱۱ آبان ،۱۳۸٦ - محمد رشیدی