بنام خدا

 

بحياتك يا ولدي امرأةٌ عيناها، سبحانَ المعبود                 

فمُها مرسومٌ كالعنقود                  

ضحكتُها انغام و ورود                 

و الشعر الغجري المجنون يسافر في کل الدنيا                 

قد تغدو امرأةٌ يا ولدي، يهواها قلب هي الدنيا                 

لكنَّ سماءكَ ممطرةٌ.. وطريقكَ مسدودٌ.. مسدود                 

فحبيبةُ قلبكَ.. يا ولدي نائمةٌ في قصرٍ مرصود                  

من يدخُلُ حُجرتها.. من يطلبُ يَدَها                  

من يَدنو من سورِ حديقتها                 

من حاولَ فكَّ ضفائرها                 

يا ولدي..                 

مفقودٌ.. مفقود                  

مفقودٌ.. مفقود                  

 

                 نزار قباني                 

 

دوست ندارم اين شعر را ترجمه کنم.

اين که مي نويسم معادل هايي دم دستي است.

فقط براي روشن تر شدن معني براي بعضي از دوستان.

اين که من آوردم قطعه اي است از شعر معروف قارئة الفنجان:

 

... پسرم در زندگيت زني است که چشمانش حيرت انگيز است

لبانش چون خوشه انگور

خنده اش نغمه مهر

زلف پريشانش همچون مجنون در همه دنيا مي گردد

پسرم هواخواه محبوبه اي شده اي که قلب دنيا هوا دار اوست

ولي آسمان تو باراني است و راهت بسته

و محبوبه­ي قلبت در قصر محافظت شده اي خوابيده است

اگر کسي به منزلگاهش وارد شود بخواهد دست او را بگيرد

از پرچين باغش بگذرد

طره گيسوانش را بگشايد

پسرم! ناپديد مي شود ناپديد

ناپديد ناپديد 

 

لینک
سه‌شنبه ۱٦ اسفند ،۱۳۸٤ - محمد رشیدی