بیداد رفت لاله در خاک خفته را...   

 

عقاب جور گشودست بال در همه شهر

                             کمان گوشه نشینی و تیر آهی نیست

لینک
چهارشنبه ۱۸ شهریور ،۱۳۸۸ - محمد رشیدی

   سد اسکندر   

بود در شهر هری، بیوه زنی

                     کهنه رندی، حیله‌سازی، پرفنی

نام او، بی‌بی تمیز خالدار

                         در نمازش، بود رغبت بیشمار

با وضوی صبح، خفتن می‌گزارد

                          نامرادان را بسی دادی مراد

کم نشد هرگز دواتش از قلم

                         بر مراد هرکسی، می‌زد رقم

در مهم سازی اوباش و رنود

                        دائما، طاحونه‌اش در چرخ بود

از ته هر کس که برجستی به ناز

                   می‌شدی فی‌الحال، مشغول نماز

هرکه آمد، گفت: بر من کن دعا

                   او به جای دست، برمی‌داشت پا

بابها مفتوحة للداخلین

                              رجلها، مرفوعة للفاعلین

گفت با او رندکی، کای نیک زن

                        حیرتی دارم، درین کار تو من

زین جنابتهای پی‌درپی که هست

                    هیچ ناید در وضوی تو شکست

نیت و آداب این محکم وضو

                       یک ره از روی کرم، با من بگو

      این وضو از سنگ و رو محکمتر است

          این وضو نبود، سد اسکندر است

 

مثنوی نان و حلوا، شیخ بهایی

لینک
پنجشنبه ۱٢ شهریور ،۱۳۸۸ - محمد رشیدی

   قصه کوتاه   


مارا به رندی افسانه کردند

                   پیران جاهل،

                             شیخان گمراه

لینک
چهارشنبه ۳۱ تیر ،۱۳۸۸ - محمد رشیدی

   مزاج دهر   

بیا که رونق این کارخانه کم نشود
به زهد همچو تویی یا به فسق همچو منی

ز تندباد حوادث نمی‌توان دیدن
در این چمن که گلی بوده است یا سمنی

ببین در آینه جام، نقش‌بندی غیب
که کس به یاد ندارد چنین عجب زمنی

از این سموم که بر طرف بوستان بگذشت
عجب که بوی گلی هست و رنگ نسترنی

به صبر کوش تو ای دل که حق رها نکند
چنین عزیز نگینی به دست اهرمنی

مزاج دهر تبه شد در این بلا حافظ
کجاست فکر حکیمی و رای برهمنی

لینک
پنجشنبه ٤ تیر ،۱۳۸۸ - محمد رشیدی

   دیده و دل   

 

زدست دیده و دل هر دو فریاد        که هر چه دیده بینه دل کنه یاد

                                                                           بابا طاهر

دهلیز دیده است دل، آنچه بدل رسید

                                     در دیده اندر آید، صورت شود یقین

                                                                          مولانا

شما کدام را قبول دارید؟

من با دومی موافق ترم.

 

لینک
چهارشنبه ٩ اردیبهشت ،۱۳۸۸ - محمد رشیدی

   مولانا   

 

 

در طره هاش نسخه ی ایاک نعبد است

در چشمهاش غمزه ی ایاک نستعین

لینک
چهارشنبه ٧ اسفند ،۱۳۸٧ - محمد رشیدی

       

… If you don't watch it people will force you one way or the other. Into doing what they think you should do, or into just being mule-stubborn and doing the opposite out of spite.

لینک
چهارشنبه ٦ آذر ،۱۳۸٧ - محمد رشیدی

   تکرار   

 

از ره رسید و بازی ما را خراب کرد

نقشی کشید و نقشه ما را بر آب کرد

داسی گرفت و خوشه خوشه درو کردمان و پس

مابین آسمان  و  زمین  آسیاب کرد

صد بار  کوفتیم  در  آرزو  ولی

بر بست چشم رحمت و ما را جواب کرد

ماهی شدیم، بر لب دریا کشیدمان

از آب بر ربود و به آتش کباب کرد

لب تشنه بر گرفت و به صحرای خار و خس

بازیچه مان به دست خیال سراب کرد

از هر دعا که بر لبمان بود رو گرفت

نفرین شنید و در حقمان مستجاب کرد

گفتم شراب ریز به نوعی دگر شنید

در جاممان شرنگ بجای شراب کرد

بر جرم هر گناه که در بلخ و مصر دید

مِسگر گرفتمان و به نوعی عذاب کرد

قسمت نمود بر دل مردم نشاطِ عیش

قسمت به قلب کوچکمان اضطراب کرد

بازی سراست شهر و همه غرق بازی اند

از زندگی به بازیمان یک لعاب کرد

ما لیک سرخوشیم و غزل خوان کز این میان

از ره رسید و بازی "ما" را خراب کرد

                                                              محمد

لینک
دوشنبه ۳٠ اردیبهشت ،۱۳۸٧ - محمد رشیدی

   ده   

 بنام خدا

ده مرو ده مرد را احمق کند

عقل را بی نور و بی رونق کند

قول پیغامبر شنو ای مجتبی

گور عقل آمد وطن در روستا

هر که  در رستا بود روزی و شام

تا بماهی عقل او نبود تمام

تا بماهی احمقی با او بود

از حشیش ده جز اینها چه درود

وانک ماهی باشد اندر روستا

روزگاری باشدش جهل و عمی

ده چه باشد شیخ واصل ناشده

دست در تقلید و حجت در زده

پیش شهر عقل کلی این حواس

چون خران چشم‌بسته در خراس

                        دفتر سوم مثنوی 

لینک
پنجشنبه ٢٦ اردیبهشت ،۱۳۸٧ - محمد رشیدی

   مردمی   


ده آدمی بر سفره ای بخورند و دو سگ بر مرداری با هم بسر نبرند

                                   

                             سگی بگذار ما هم مردمانیم

لینک
یکشنبه ٢۳ دی ،۱۳۸٦ - محمد رشیدی

       

تا مژه بستیم قیامت رسید

مرگ چه خواب سبکی بوده است

«طالب آملی»

لینک
سه‌شنبه ٤ دی ،۱۳۸٦ - محمد رشیدی

   هدف زندگی   

اگر هدف زندگی و اخلاق خوشبختی بود گاوها موجودات خوشبختی هستند که علوفه تازه می خورند و دم خود را از خوشحالی تکان می دهند

                                                                  دموکریتوس

        محدثه

لینک
جمعه ٢ آذر ،۱۳۸٦ - محمد رشیدی

   بی چون   

یونسی دیدم نشسته بر لب دریای عشق
                گفتمش چونی ؟ جوابم داد بر قانون خویش
گفت: بودم اندرین دریا غذای ماهی ای
         پس چو حرف نون خمیدم تا شدم ذوالنون خویش
زین سپس ما را مگو چونی و از چون در گذر 
    چون ز چونی دم زند آن کس که شد بی چون خویش
                                               

                                                                    مولانا

لینک
یکشنبه ٢٧ آبان ،۱۳۸٦ - محمد رشیدی

   تربيت   

با تربیت فرزندان آنان را از انسانیت دور می کنیم ...
                                              روسو(نقل به مضمون)


در نگاه اول این جمله با عقل سلیم ناسازگار به نظر می رسد، اما درواقع زمانی که ما کودکان را تربیت می کنیم از آنان می خواهیم که از دیگران(بزرگترها) تقلید کنند، احساسات خود را پنهان کنند و برزبان نیاورند، آنان را به دو رویی دعوت می کنیم
زمانی که کودکان حرفی مانند بزرگترها بزنند که درآن نشان از حساب و کتاب و دوری از دوران کودکی باشد آنان را آنچنان تشویق میکنیم که کودک سعی می کند باز از آن حرفها بزند واز آن کارها بکند که دیگر خودش (کودک) نباشد. از کودک می خواهیم که آن کار یا حرف را در مقابل اقوام وآشنایان تکرار کند.
کودکان سوالات فلسفی بسیاری در ذهن و زبان دارند ولی ما آنان را به فراموشی این سوالات وادار میکنیم سوالاتی مثل: خدا کو؟
هدف تربیت این است که کودکان از رفتار کودکانه دوری جویند. باید برای آنان چیزی زیبا و دوست داشتنی باشد که برای بزرگترها دوست داشتنی است یک مثال ساده :
شاید دیده باشید که اغلب بچه ها به عروسک های زشت وکچل یا سیاه علاقه مندند ولی این در نظر بزرگترها زیبا نیست ومعمولا نظر خود را بر بچه ها تحمیل میکنند

 در یک جمله:
        کودک عزیز بزرگ زندگی کن
                                                               محدثه

 

لینک
جمعه ۱۱ آبان ،۱۳۸٦ - محمد رشیدی

   بی خبری   

عالم بی خبریِ، طرفه بهشتی بودست

حیف، صد حیف که ما دیر خبردار شدیم

                                            صائب

شاعرِ نازک اندیشِ ما، گذشته از اشاره ای که به میوه ی ممنوعه ی آگاهی دارد که آدمی را از بهشت بی خبری هبوط می دهد و استفاده ظریفی که از متناقض نمایِ خبردار شدن از بهشت بودن عالم بی خبری کرده است، به صورت عینی مثالی آورده که بدانیم هر خبری ما را از بهشتی می راند ببینید که به طورِ خاص خبر مصراع اول او را به چه دریغ و افسوسی کشانده!

و او نه تنها باید بر "دیر" رسیدنِ این خبر ابراز تاسف کند که به طور خاص بر "رسیدن"ش نیز باید بگرید.

می توان ساعتها در بیت بالا غوطه خورد و لذت غرق شدن را چشید.

اگر دریای دیگری می خواهید بیت زیر را از دست ندهید:

ای ابرگه گاهی بگو آن چشمه ی خورشید را

               در قعر دریا خشک شد از تشنگی نیلوفرت

                                                                 محمد  

لینک
چهارشنبه ٢ آبان ،۱۳۸٦ - محمد رشیدی